Wereldrecord Marathon

18-07-18 / Paul Zwama

Het is 06:00, de wekker verstoord mijn intens diepe slaap wel heel abrupt deze ochtend. Ik ben moe, het is bloedheet in mijn kamer, de zon lijkt dwars door de gordijnen te knallen en mijn kat kan niet wachten om via het slaapkamerraam naar binnen te springen.

Vermoeidheid

Voorzichtig gooi ik mijn benen over de rand van het bed. Ik wrijf nog één keer in mijn ogen en moet er dan toch aan geloven, de dag begint. Mijn linker achillespees laat mij direct weten dat ik gister 26 km heb gelopen op zanderige paden, au! Een opsomming van mijn gevoel vanochtend; beide benen zijn zwaar vermoeid, mijn linker achillespees is stijf, op basis van mijn ogen zou ik evengoed een Aziatische achtergrond kunnen hebben en mijn armen doen pijn omdat ik gister zo nodig moest laten zien hoe vaak ik mij kon optrekken aan een basketbalring. Ik vraag mij hardop af waar ik mee bezig ben…

Voorbereiding

Mijn kat geeft inmiddels overal kopjes tegenaan, niet wetend dat haar etensbakje boven gewoon gevuld is. Ze manipuleert mij op briljante wijze, ze weet precies hoe ze zich moet gedragen om te krijgen wat ze wil. Daarna ben ik niet interessant meer voor haar. Ik lach om haar, ze maakt de start van deze dag net wat aangenamer. Inmiddels is de stijfheid in de linker achillespees verdwenen en maak ik mij klaar om de tweede week van de marathonvoorbereiding te starten. Wat doe ik mijzelf aan? Ik weet dat ik mij de komende 9 weken waarschijnlijk iedere dag zo ga voelen. Kom op Paul, stel je niet aan! Drie maanden geleden kon je niet eens pijnvrij wandelen door je rugblessure.

Volhouden

Recordpoging

Ik tik nog wat water achterover voordat ik mijn schoenen aantrek en ren het bos tegemoet. Ik kom niet in mijn flow deze ochtend, ik hoor ieder geluidje en mijn gedachten springen van links naar rechts. Geen rust in mij hoofd vandaag… Ik blijf continu denken aan een grote uitspraak die ik recent heb gedaan, namelijk een aanval op het Wereldrecord marathon op een loopband. Die ga ik wel even pakken op 16 augustus! Shit, dat is al heel snel. Wat haal ik mijzelf weer op de hals?

Toch is het gaaf om een een recordpoging te doen. Wat geeft het mij een voldoening om zo hard te kunnen lopen! Inmiddels is het tempo tijdens mijn duurloop in de ochtend door deze gedachten dus ook opgelopen naar veel een veel te hoge snelheid. Paul, doe eens rustig! Geniet van de omgeving en laat je gedachten gaan, de dag wordt weer druk genoeg. Nu is het tijd voor rust…

Paul Zwama

Nummer één

Deel:

Terug naar nieuws